Żywot Ezopa Fryga
• z Lublina Biernat •
• Kraków • 1522 •
Żywot Ezopa Fryga a nurt literatury błazeńskiej
Wyszedł drukiem prawdopodobnie w 1522, gdyż datę tę miano odtworzyć na podstawie notatki z XVII wieku. Trudno także określić
odmiany gatunkowe zaprezentowane w Żywocie. Być może dzieło realizuje model literatury romansowej, eksponującej dzieje
bohatera na tle zmiennych i kalejdoskopowo następujących po sobie wydarzeń.
Kim był Ezop?
Ezop był na poły legendarną postacią, niewolnikiem o brzydkim wyglądzie i według świadectw żył w VI w. p.n.e. Chociaż nie
posiadał wykształcenia, miał przenikliwą mądrość życiową, z którą korespondowała serdeczna dobroć, umiłowanie drugiego
człowieka. Zakupiony na targu przez filozofa Ksantosa, po pewnym czasie uzyskał wolność dzięki wrodzonemu sprytowi,
dowcipowi i talentom satyrycznym. Stąd w postawie Ezopa dominował przewrotny i prześmiewczy żart, kpina z uznanych
autorytetów, rozumienie świata realnego „na wspak”, co prowadziło do zabawnych nieporozumień.
Treść i problematyka
Treść utworu jest prosta i nieskomplikowana. Bohater jako sprytny błazen i niewolnik w jednej osobie potrafił stać się przenikliwym
filozofem. Biografia Ezopa pokazuje, w jaki sposób prosty człowiek, niewolnik, obdarzony nieprzeciętnym talentem i wielkim
umysłem potrafił – pod pozorem błazeństwa i głupoty – stać się krytykiem ludzkich zachowań i fałszu w codziennym życiu. Ten
niezwykle ostry i satyryczny stosunek do świata znakomicie zaowocował. Ezop pod koniec życia ze świadomego krytyka
ludzkich ułomności stał się moralistą obdarzonym funkcją ministra.
Kompozycja
Do tekstu Ezopa dołączone były dwie setki przypowieści, tj. zbiory bajek i powiastek o proweniencji antycznej, jak i
średniowiecznej. Są więc tutaj bajki zwierzęce, charakterystyczne opowieści o ludzkich ułomnościach, fantastyczne
przypowiastki. Tytuły owych bajek były wielce znaczące, np. Bez pracy nie będą kołacze, Żona rzadko bez gomona (hałasu),
Wdowy za mąż gotowy. Dzięki temu Biernat stał się pierwszym polskim nie tylko bajkopisarzem, ale również paremiografem, czyli
zbieraczem przysłów.
Renesans buntowniczy i plebejski
Istotą Żywota Ezopa Fryga była błazeńska drwina, uciekająca od wszelkich stereotypów i zwyczajowo przyjmowanych
konwenansów. Plebejski bohater stał się uosobieniem wolności, głównie wolności ducha i intelektu. Ezop symbolizował walkę z
przejawami głupoty pod jakąkolwiek postacią – stąd chętnie powoływano się na Ezopowy autorytet w dobie sporów religijnych.
Frygijczyk skutecznie realizował koncepcję mitu o "dobrym nauczycielu działającym poza instytucją i bez transcentendalnej
sankcji” (J. Ziomek). Ezop w Biernatowym ujęciu odzwierciedlał renesansową walkę o godność człowieka, walkę skierowaną
przeciwko wszelkim formom władzy.
Adam Mickiewicz "Dziady część III"
Mit grecki - pojęcie i podział
Biblia
Quo Vadis
Adam Mickiewicz „Dziady” cz. II, IV, I
Literatura parenetyczna; ideał rycerza i władcy, ascety - świętego, oraz kochanka
Topos śmierci w kulturze i sztuce średniowiecza
„Pan Tadeusz” czyli Ostatni zajazd na Litwie...
Henryk Sienkiewicz „Potop”
Molier "Świętoszek" - charakterystyka Tartuffe'a
Barok - charakterystyka epoki.
Barok - literackie i ideowe wyznanie epoki
Filozofia starożytnej Grecji i Rzymu
"Treny" J. Kochanowskiego
Wizja Boga, świata i człowieka...
Wybrane mity greckie, ich sens oraz ponadczasowy charakter
Filozofowie greccy.
Porównaj dwie wybrane relacje literackie z życia w obozach
Stanisław Wyspiański “Wesele”
Stanisław Wyspiański „Wesele”