Wyżyna Śląsko-Krakowska Śląsko-Krakowska Wyżyna, Wyżyna Zachodniomałopolska, podprowincja fizycznogeograficzna w środkowej i południowej Polsce, część Wyżyny Małopolskiej, pomiędzy Kotliną Oświęcimską i Ostrawską na południu, Niziną Śląską na zachodzie, Niziną Południowowielkopolską na północy i Wyżyną Środkowomałopolską na wschodzie. Powierzchnia ok. 10,3 tys. km2. Śląsko-Krakowska Wyżyna dzieli się na trzy makroregiony: Wyżynę Krakowsko-Częstochowską, Wyżynę Woźnicko-Wieluńską i Wyżynę Śląską. Stanowi asymetryczne wypiętrzenie tektoniczne zbudowane ze skał paleozoicznych, przykrytych w części północno-wschodniej młodszymi skałami triasowymi i jurajskimi. Cechą charakterystyczną jest występowanie licznych progów denudacyjnych i tektonicznych, oddzielających wyżynne płaskowyże od wypreparowanych w mniej odpornych skałach obniżeń, a także rowów tektonicznych.
Najczęściej czytane
Adam Mickiewicz "Dziady część III" Mit grecki - pojęcie i podział Biblia Literatura parenetyczna; ideał rycerza i władcy, ascety - świętego, oraz kochanka Quo Vadis "Treny" J. Kochanowskiego Topos śmierci w kulturze i sztuce średniowiecza Adam Mickiewicz „Dziady” cz. II, IV, I Henryk Sienkiewicz „Potop” „Pan Tadeusz” czyli Ostatni zajazd na Litwie... Molier "Świętoszek" - charakterystyka Tartuffe'a Barok - literackie i ideowe wyznanie epoki Barok - charakterystyka epoki. Filozofia starożytnej Grecji i Rzymu Filozofowie greccy. Wybrane mity greckie, ich sens oraz ponadczasowy charakter Wizja Boga, świata i człowieka... "Świętoszek” Molier’a – charakterystyka postaci Porównaj dwie wybrane relacje literackie z życia w obozach Stanisław Wyspiański “Wesele”