Wyszukiwarka:

Wszędzie ------------------ Artykuły Newsy Informacje Linki Pliki

Wymień główne cechy szlachcica Sarmaty i scharakteryzuj je . Sarmatyzm –nazwa stosowana do polskiej kultury szlacheckiej XVII i pierwszej połowy XVIII wieku. Charakteryzował się on niechęcią do cudzoziemszczyzny i przywiązaniem do tradycji. Sarmacka ideologia to kult przywilejów stanowych przede wszystkim wolności i równości. Cechą konstytucyjną było przekonanie o naczelnej roli szlachty a wojny XVII wieku uzupełniły sarmatyzm w przekonaniu o tym, że Rzeczpospolita spełnia posłannictwo jako „przedmurze chrześcijaństwa”. Ideał szlachcica Sarmaty miał następujące cechy: - odwaga, waleczność - hołdowanie tradycji i obyczajów - niechęć do cudzoziemców - strzeżenie przywilejów szlacheckich - aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym - być pobożnym ale i nie tolerancyjnym w stosunku do innowierców - znać obce języki - bronić wiary chrześcijańskiej i ojczyzny. Strój szlachcica Sarmaty składał się z żupana i kontusza. Żupan był długą suknią z rękawami, stojącym kołnierzem i dużą ilością drobnych guzików. Kontusz , wierzchni strój, równie długi przepasany ozdobnym pasem. Często nakładano jeszcze delię, długi ubiór podszyty futrem z futrzanym kołnierzem. Bardzo ważnym uzupełnieniem stroju była zdobiona broń i różne klejnoty. Charakterystyczną cechą powierzchowności Sarmaty była wysoko podgolona czupryna.