Wyszukiwarka:

Wszędzie ------------------ Artykuły Newsy Informacje Linki Pliki

Walka z bezrobociem Walka z bezrobociem jest podstawowym wyzwaniem dla polityki społecznej. Skuteczna walka jest możliwa tylko poprzez kompleksowe działanie w sferze ekonomicznej, mające na celu wzrost gospodarczy i tworzenie nowych miejsc pracy. Zadania polityki społecznej w walce z bezrobociem koncentrują się po pierwsze na ochronie pracowników przed utratą pracy. W Polsce podjęto różne inicjatywy, aby temu zaradzić. Jedną z inicjatyw była znacząca rola kształcenia pracowników zagrożonych zwolnieniem lub już zwolnionych. Wśród nich na uwagę zasługuje opracowany przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych system Trójstronnych Umów Szkoleniowych (TUS), w skład których wchodzi urząd pracy, zakład zgłaszający zapotrzebowanie na pracowników i instytucja szkoląca. Drugą płaszczyzną ingerencji jest ochrona egzystencji jednostki i rodziny dotkniętej rakiem pracy. Trzecią sferą aktywności podmiotów polityki społecznej jest kreowanie zatrudnienia i pomoc w znalezieniu przez jednostkę pracy. Pracodawcy w warunkach wysokiego bezrobocia, dyktują warunki na rynku pracy i często naruszają ochronne prawa pracy. Na skuteczność realizowanej przez państwo polityki rynku pracy wpływa zakres i charakter prawnej regulacji środków i instrumentów, które mają na celu ograniczanie skutków bezrobocia. Świadczenia dla bezrobotnych reguluje Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ________________ „Zatrudnienie i bezrobocie Prognoza do 2000 roku Elementy polityki prozatrudnieniowej” M. Kabaj Warszawa-Kwiecień 1995, „Słownik terminów ekonomiczno – prawnych”. Ł. Gęsicki, M. Gęsicki Agencja Wydawnicza INTERFART, Łódź 1996, z dnia 14 grudnia 1994 roku. Realizacją polityki rynku pracy zajmowały się głównie rejonowe i wojewódzkie Urzędy Pracy oraz Krajowy Urząd Pracy. Instrumenty polityki rynku pracy to: pośrednictwo pracy, poradnictwo zawodowe, szkolenia i przekwalifikowania, prace interwencyjne, pożyczki dla bezrobotnych dopłaty dla pracodawców zatrudniających bezrobotnych. Aktywne instrumenty polityki rynku pracy – wspierają politykę gospodarczą w obszarze rynku pracy przy bezrobociu koniunkturalnym; skłaniają do pobudzenia aktywizacji zawodowej; prace interwencyjne i roboty publiczne nie są stałą pracą. Aktywne instrumenty polityki rynku pracy: pośrednictwo pracy, poradnictwo zawodowe, szkolenie i przekwalifikowanie zawodowe, prace interwencyjne, roboty publiczne, pożyczki dla bezrobotnych lub dla pracodawców, dopłaty dla pracodawców zatrudniających bezrobotnych. Pasywne instrumenty polityki rynku pracy – nie zachęcają bezrobotnych do poszukiwania pracy; łączą się z tym funkcje: rekompensaty za brak pracy i motywacyjna za poszukiwanie pracy. Niestety, obie te funkcje wykluczają się wzajemnie. Pasywne instrumenty polityki rynku pracy: zasiłki dla bezrobotnych, świadczenia socjalne, wcześniejsze emerytury.