|
|
|
|
|
|
Sytuacja tragiczna ma
miejsce wówczas, gdy bohater stoi przed koniecznością dokonania wyboru między
dwiema racjami, które są równorzędne, lecz każda decyzja będzie zła -
przyniesie negatywne skutki. a. W
takiej właśnie sytuacji znalazł się Konrad Wallenrod, gdy zbliżała się wojna
z Krzyżakami. Musiał wybrać pomiędzy miłością do ojczyzny, a miłością do
Aldony. Wybrał Litwę - poświęcił prywatność, gdyż "szczęścia w domu nie
znalazł, bo go nie było w ojczyźnie". Z kolei gdyby wybrał dobro
prywatne - także nie byłby szczęśliwy. Nie pozwoliłyby mu żyć spokojnie
wyrzuty sumienia, zresztą Krzyżacy szybko zwyciężyliby Litwę i zburzyli
spokój jej mieszkańców. Konflikt: życie prywatne, a ojczyzna nie jest jedyną
sprzecznością racji, przed jaką stoi Konrad. Sytuacja tragiczna rozgrywa się
w jeszcze jednej sferze: bohater musi wybrać między honorem, a zwycięstwem
nad Krzyżakami. Dzieje się bowiem tak, że metoda, jaką obiera Wallenrod, jest
jedynym sposobem walki z Krzyżakami. Konrad musi kłamać, musiał dokonać
zdrady - a takie czyny nie mieszczą się w kodeksie rycerskim. Gdyby jednak
postępował etycznie, stanął do walki twarzą w twarz - poniósłby klęskę i
zaprzepaścił przyszłość ojczyzny. Tak więc Wallenrod poświęcił swój honor, a
być może i zbawienie, gdyż był chrześcijaninem, a grzeszył - lecz nie mógł
tego uniknąć, i w tym tkwi tragizm mickiewiczowskiego bohatera. b. Najbardziej tragicznym momentem w życiu Kordiana nie jest wcale chwila, gdy Laura odtrąca jego miłość, ani ta, gdy strzela on do siebie, ani nawet gdy monologizuje na Mont Blanc, czy jest uwięziony z wyrokiem śmierci. Tragizm to sytuacja, z której nie ma wyjścia, trzeba podjąć decyzję i każda będzie miała złe skutki. To zatem wewnętrzne rozdarcie człowieka. W takiej sytuacji znajduje się Kordian, gdy przemierza komnaty pałacu, idąc zabić cara. Jego rozdarcie to wytwory jego psychiki, znajdują nawet uosobienie w postaci Strachu i Imaginacji, w obrazach jakie stawia mu przed oczami wrażliwa natura. Kordian bowiem zobowiązał się, że zabije cara. Wierzy, że czyn ten będzie zbawieniem dla ojczyzny. Powinien też dotrzymać danego słowa - inaczej straci honor. Lecz jeśli zabije cara, popełni śmiertelny grzech zabójstwa i królobójstwa - a taki czyn nie mieści się w kodeksie rycerskim. Poza tym jest to grzech, który zaprzepaszcza zbawienie człowieka, nie mówiąc już o karze ziemskiej. To jest tragizm Konrada - presja, której jego psychika nie zniosła, dlatego zemdlał. Cara nie zabił, znalazł się w więzieniu. Właściwie trudno powiedzieć, że dokonał wyboru - jego wrażliwość zdecydowała za niego. |
|
Adam Mickiewicz "Dziady część III"
Mit grecki - pojęcie i podział
Biblia
Literatura parenetyczna; ideał rycerza i władcy, ascety - świętego, oraz kochanka
Quo Vadis
"Treny" J. Kochanowskiego
Topos śmierci w kulturze i sztuce średniowiecza
Adam Mickiewicz „Dziady” cz. II, IV, I
Henryk Sienkiewicz „Potop”
„Pan Tadeusz” czyli Ostatni zajazd na Litwie...
Molier "Świętoszek" - charakterystyka Tartuffe'a
Barok - literackie i ideowe wyznanie epoki
Barok - charakterystyka epoki.
Filozofia starożytnej Grecji i Rzymu
Filozofowie greccy.
Wybrane mity greckie, ich sens oraz ponadczasowy charakter
Wizja Boga, świata i człowieka...
"Świętoszek” Molier’a – charakterystyka postaci
Porównaj dwie wybrane relacje literackie z życia w obozach
Stanisław Wyspiański “Wesele”