Wyszukiwarka:

Wszędzie ------------------ Artykuły Newsy Informacje Linki Pliki

REGULOWANIE RYNKU PRACY – ISTOTA, CELE, INSTRUMENTY Polityka zatrudnienia – czynne oddziaływanie władz państwowych na rynek pracy pod kątem potrzeb gospodarki kraju oraz godzenia interesów pracodawców i robotników. pod uwagę brani są ludzie w wieku produkcyjnym! zatrudnieni+bezrobotni=aktywni zawodowo aktywni zawodowo+bierni zawodowo=zasoby siły roboczej Zadania polityki zatrudnienia: redukcja bezrobocia likwidacja ubóstwa wypełnianie luki zatrudnieniowej oddziaływanie na decyzje w sprawie wyboru między bezrobociem a inflacją reorientowanie instytucji rynku pracy Bezrobotny to osoba która jednocześnie: - pozostaje bez pracy - poszukuje pracy - w ciągu miesiąca poprzedzającego badanie rynku pracy szukała pracy lub w momencie badania oczekuje na podjęcie pracy w ciągu 15 dni Bierni zawodowo to ci, którzy: - nie muszą lub nie chcą pracować- - przesoli na emeryturę lub czasowo porzucili pracę Bezrobocie frykcyjne – polega na równoległym występowaniu bezrobocia i wolnych miejsc pracy, powstaje w wyniku terytorialnego lub zawodowego niedopasowania podaży siły roboczej do popytu Bezrobocie strukturalne – jest rezultatem niedostosowania liczby osób poszukujących pracy i wolnych miejsc pracy w całej gospodarce oraz w przekroju regionalnym lub gałęziowym bezrobocie nieefektywnego popytu – jego przyczyną jest niedostateczny popyt na pewne dobra. bezrobocie klasyczne – powstaje z powodu wymuszania przez silne związki zawodowe zbyt wysokiego poziomu płac realnych bezrobocie ukryte – utożsamiane z przerostami zatrudnienia Zadania aktywnej polityki zatrudnienia: 1) minimalizowanie bezrobocia frykcyjnego 2) zmniejszanie bezrobocia strukturalnego za pomocą selektywnych programów Instrumenty polityki zatrudnienia: a) służące wywieraniu wpływu na wzrost popytu na siłę roboczą b) zmniejszające podaż siły roboczej c) dotyczące porozumień międzynarodowych w sprawie transferu siły roboczej Ad. 1 – zwiększanie popytu na siłę roboczą (▲liczba miejsc pracy): subwencjonowanie płac i zatrudnienia – subwencje mogą być uzależnione od: liczby nowo przyjętych pracowników liczby zatrudnionych pracowników regionu, gałęzi przemysłu, wieku zatrudnionych, wysokości płac tworzenie nowych miejsc pracy w sektorze państwowym popieranie przedsiębiorczości – system zasiłków celowych na zakładanie własnych firm, tworzenie stref aktywności gospodarczej, tworzenie i rozwój małych i średnich przedsiębiorstw, kredyty dla małych i średnich firm, systemy ochrony przed bankructwem, gwarantowanie zamówień rządowych roboty publiczne Ad. 2 – działania ograniczające podaż siły roboczej 1) zmniejszenie rozmiarów zasobów siły roboczej: wcześniejsze przechodzenie na emeryturę przedłużenie okresu kształcenia przedłużenie obowiązkowej służby wojskowej 2) zmniejszenie liczby godzin pracy: skracanie czasu pracy wydłużanie urlopów zmniejszanie liczby nadgodzin zatrudnienie w niepełnym wymiarze Ad.3 - porozumienia międzynarodowe w sprawie transferu siły roboczej Polska podpisała umowę o transferze zasobów pracy z Niemcami, Francją i Belgią. Na podstawie tych umów pracodawcy zagraniczni mogą legalnie zatrudniać polskich pracowników.