Problemy i
osiągnięcia europejskiego średniowiecza ( Xl / Xlll w. ).
FAKT
- wydarzenie + myśl , która się za nim kryje.
(siła urzeczywistnienia )
W średniowieczu uważano , że istnieje jeden lud chrześcijański, którego
naczelnym zadaniem jest troska o zbawienie duszy. Wszystkie niepokoje moralne ,
etyczne , kulturowe , materialne odczytywane w kateg. teologiach ( jak takie
czy inne postępowanie ma się do mojego zbawienia ).
Podstawową formą zorganizowania społeczeństwa jest rodzina . Dla każdej rodziny
ważne są środki utrzymania , warunki bytowania , perspektywa dobrej przyszłości
w ramach posiadanego obrazu świata w imię wyznawanych wartości i poprzez
posiadane kwalifikacje . To daje poczucie tożsamości , określa przynależność do
danej jakiejś wspólnoty , jednocześnie tworzy struktury porozumienia ,
akceptacji i współdziałania .
Cały świat pojmowano w kategoriach teologicznych . Społeczeństwo było
chrześcijańskie zarówno w swoich instytucjach , poglądach , wierzeniach ,
zwyczajach . Papiestwo posiadało władzę mocą autorytetu prawa bożego ( lud boży
rządzi się prawem bożym ) . Xlll w. to okres absolutnej przewagi Kościoła nad
państwami . Państwa były kościelne . Ludzie średniowiecza byli podzieleni na
stany , z których każdy miał swoje uprawnienia i swoje powinności ( król stał
na straży całości ) . Zgodnie ze swoimi uprawnieniami stan duchowny był
powołany do prowadzenia wiernych do zbawienia wiekuistego , stąd miał takie
uprawnienia : nauczanie prawd wiary i wymaganie dyscypliny .
Ludzie średniowiecza spostrzegali świat w kategoriach zbawienie lub potępienie
poprzez odpowiednie postępowanie . Człowiek średniowiecza jeśli chciał osiągnąć
zbawienie musiał wykonywać nakazy wiary ( spełniać godności powołania ) .
Ludzie średniowiecza nie pytali się dlaczego ? , pytali się po co ? .Ludzie
średniowiecza uważali , że każdy byt ma swą naturalną godność , swoje powołanie
, każdy byt czemuś służy i do czegoś zmierza . " Deszcz pada po to , aby
trawa była zielona , trawa jest po to , aby się mogli nią paść bydlątka , bydło
jest po to , aby ludzie mogli je spożywać , a ludzie dostali nieśmiertelną
duszę , aby wieźć ją w kierunku zbawienia wiekuistego " , tak więc ludzie
zadawali sobie pytania - co istnieje ? , co jest bytem , i jak istnieje , czyli
jaka jest natura rzeczy i jaka jest jej godność powołania . Ludzi średniowiecza
fascynowało również jak się mają pojęcia do rzeczywistości ? .
Były dwie szkoły myślenia :
nominaliści , którzy uważali , że istnieją tylko byty jednostkowe , pojęcia są
tylko nazwami .
realiści ( res - rzecz ) , którzy twierdzili , że pojęcia są bytami
rzeczywistymi , natomiast byty jednostkowe są tylko egzemplikacją (
uprzykładowieniem ) .
Takim trwałym bytem dla realistów było państwo , Kościół , urząd ,natomiast
kolejne pokolenia były tylko przejawem tego urzędu .
W średniowieczu uważano , że istnieje tylko jedna prawda dostępna ludzkiemu
rozumowi , obejmuje ona obszar od materii do Trójcy Św. ( od doświadczenia
zmysłowego do mistycznej intuicji poznania nadprzyrodzonego ) .
Przeświadczenie to opierało się na jeszcze głębszej prawdzie , że umysł ludzki
jest zdolny nawiązać kontakt z rzeczywistością , która jest poza nim .
Zrozumienie tej rzeczywistości zarówno w dziedzinie metafizyki jak i etyki
można wyrazić w terminach ważnych poza wszystkie czasy .
ETYKA - sztuka realizacji tego , co możliwe dla indywidualności .
Nauka średniowieczna rozbiła się na dwa nurty :
1. NURT PLATOŃSKI ( realistyczny ) - św. Bonawentura
2. NURT ARYSTOTELESOWSKI ( nominalistyczny )- św. Tomasz
1. Wszystko przemija , natura człowieka jest grzeszna i ułomna wobec bożej
doskonałości , zbawienie człowiek może osiągnąć tylko w wyższej sferze ducha (
kwestia łaski bożej ).
2. Św. Tomasz dokonał rozróżnienia między tym co naturalne, a tym co nadprzyrodzone.
Sformułował takie twierdzenia : " Łaska chrześcijańska porządek rzecz nie
znana ludzkiej natury lecz ją doskonalą. Natura ludzka też jest dobra jako
dzieło boże, lecz musi być doskonalone przez odpowiednie postępowanie ".
A więc mamy dwa porządki:
1. Natura ludzka jest zła i bez łaski bożej nie osiąga się zbawienia, człowiek
musi odrzucić swoją naturę i tępić wady.
2. Natura ludzka jest dobra i może spełnić godność swego powołania poprzez
odpowiednie postępowanie. Wolność człowieka polega na tym że może łaskę przyjąć
albo odrzucić. Człowiek ma obowiązek mnożyć swoje zalety.
Adam Mickiewicz "Dziady część III"
Mit grecki - pojęcie i podział
Biblia
Literatura parenetyczna; ideał rycerza i władcy, ascety - świętego, oraz kochanka
Quo Vadis
Adam Mickiewicz „Dziady” cz. II, IV, I
Topos śmierci w kulturze i sztuce średniowiecza
"Treny" J. Kochanowskiego
Henryk Sienkiewicz „Potop”
„Pan Tadeusz” czyli Ostatni zajazd na Litwie...
Molier "Świętoszek" - charakterystyka Tartuffe'a
Filozofia starożytnej Grecji i Rzymu
Barok - literackie i ideowe wyznanie epoki
Barok - charakterystyka epoki.
Filozofowie greccy.
Wybrane mity greckie, ich sens oraz ponadczasowy charakter
Wizja Boga, świata i człowieka...
"Świętoszek” Molier’a – charakterystyka postaci
Stanisław Wyspiański “Wesele”
Porównaj dwie wybrane relacje literackie z życia w obozach