Poezja barokowa.

 
Marinizm - Jan Baptista Marino - włoski poeta. Kierunek cechuje dążenie do takiego ukształtowania formy i języka, aby zachwycić czytelnika "pomysłem" na dzieło - treścią, językiem, paradoksem. Wiersze zawierały wyszukane tropy stylistyczne, anafory, oksymorony, hiperbole, antytezy, gradacje, polisyndetony.

Przedstawicielem w Polsce był Jan Andrzej Morsztyn, twórca "Kanikuły albo psiej gwiazdy" (1647) oraz "Lutni" (1661).

"Niestatek"

Wiersz ten traktuje o niestateczności kobiet. Autor dla podkreślenia tego poglądu przedstawia szereg sytuacji mających zaistnieć wcześniej niż zmiana kobiecej natury. Mamy tu do czynienia z anaforami, oksymoronami ("groźbą uspokoi", "niemy zaśpiewa"). Morsztyn gradacyjnie szereguje owe porównania, aby zaskoczyć czytelnika oryginalnością podejścia do problemu niestałości niewiast.