Parandowski Jan

• ur. 1895 • zm. 1978 •

Jan Parandowski urodził się 11 V 1895 we Lwowie. Prozaik, eseista, tłumacz. Sudiował filologię klasyczną, archeologię, historię
sztuki i literatury polskiej. Po wojnie objął katedrę kultury antycznej, a następnie literatury porównawczej w Katolickim Uniwersytecie
Lubelskim.Przez niemal półwiecze prezesował polskiemu Pen Clubowi. Jego dorobek obejmuje kilka kręgów tematycznych.
Konsekwentnie popularyzował i wykorzystywał w swoich pracach motywy antyczne. Opracował wielokrotnie wznawianą Mitologię
(1924). Dał popularną wersję obu eposów Homera: Wojna trojańska (1927) i Przygody Odyseusza (1935). Za opowieść Dysk
olimpijski (1933) uzyskał brązowy medal na Olimpiadzie w Berlinie w 1936 roku. Zajmował się też rozmaitymi – zwłaszcza
psychologicznymi – uwarukowaniami twórczości literackiej. Poświęcone temu szkice zebrał w tomie Alchemia słowa (1951).
Parandowski jest autorem refleksyjno–wspomnieniowych esejów (m.in. Godzina śródziemnomorska, 1949) oraz swoistych reportaży
(Podróże literackie,1958). Przełożył m.in. dzieła Homera i Cezara. Jako prozaik opublikował też m.in. opowiadania Eros na Olimpie
(1924), nowele Dwie wiosny (1927), powieści Niebo w płomieniach (1936), Powrót do życia (1961).