Wyszukiwarka:
Artykuły > Studia >

Państwo jako przedmiot socjologii




Państwo jako przedmiot socjologii Państwo jest to grupa na pograniczu grupy celowej i terytorialnej. Jest to zbiorowość obywateli podporządkowana władzy suwerennej mieszkająca na określonym terytorium, do którego ogranicza się władza. Państwo jest polityczną organizacją zbiorowości terytorialnej, w której na gruncie tradycji kulturalnej lub etnicznej istnieje władza polityczna. Koncepcje państwa: - umowa społeczna – (Rousseau) jednostki poddają się woli zbiorowej i stają się poddanymi ale tylko sobie - klasowa teoria państwa – (Marks) w wyniku rozwoju sił wytwórczych następuje podział na klasy - państwo jako społeczność naturalna – (Arystoteles) jednostka ludzka musi żyć we wspólnocie politycznej, aby nie tylko zaspokoić wszystkie swe potrzeby, ale by rozwinąć swe człowieczeństwo Państwo to struktura organizacyjna narodu, która pełni określone funkcje i posiada określone cechy. Cechy: - władza na określonym terytorium - inkluzywność (nie organizuje całkowicie życia obywateli) - ekskluzywność (monopol i wyłączność) Funkcje (ogólnie celem państwa jest realizacja dobra wspólnego): - funkcje zewnętrzne – zapewnienie bezpieczeństwa społeczeństwu i przedstawicielstwa w stosunkach międzynarodowych - funkcje wewnętrzne: 1. ustrojowa 2. ochronna 3. ogólnego sterowania życiem społ. 4. produkcyjna (dostawca dóbr, nie tylko materialnych) 5. regulacja rynku (system prawny, który zapewnia warunki dla wolnej konkurencji i właściwego funkcjonowania ryku) Typologia państw: - państwa unitarne - państwa złożone Relacje naród – państwo Odrębność narodu jako wspólnoty ideologiczno–kulturowej, od państwa jako społeczności polityczno– administracyjnej Relacje w 3 aspektach: - genezy narodu i państwa - rozdział funkcji (zależność państwa od narodu i narodu wobec państwa) - relacje między instytucjami narodu i państwa Co było pierwsze: Państwo czy Naród ? Wg Rybickiego problem ten nie wymaga bezwzględnego rozstrzygnięcia, gdyż obce drogi były możliwe. Zakłada się że między narodem i państwem ma zachodzić stosunek komplementarności – dopełnienia się wzajemnego.