Wyszukiwarka:
Artykuły > Studia >

POLITYKA PRZEMYSŁOWA – ISTOTA, CELE, INSTRUMENTY




POLITYKA PRZEMYSŁOWA – ISTOTA, CELE, INSTRUMENTY Polityka przemysłowa rozpatrywana jest w kontekście dostosowania aparatu produkcyjnego do wymogów konkurencji międzynarodowej oraz oligopolistycznej między przedsiębiorstwami z różnych krajów. Polityka przemysłowa to działalność interwencyjna państwa prowadzona w stosunku do przemysłu, a polegająca na modyfikacji alokacji dokonywanej przez rynek. Aktywny rodzaj polityki przemysłowej ma za zadanie pobudzanie zmian strukturalnych w przemyśle, innowacyjności oraz podnoszenie efektywności i konkurencyjności międzynarodowej przedsiębiorstw przemysłowych. Działania ochronne stanowią drugi typ działań stosowanych w polityce przemysłowej. Celem ich jest utrzymanie poziomu zatrudnienia w schyłkowych gałęziach przemysłu. Chodzi o zapewnienie bezpieczeństwa ekonomicznego kraju przez utrzymanie zdolności produkcyjnych. Kryteria ingerencji w kształtowanie struktury przemysłu – należy popierać: gałęzie osiągające dużą wartość dodaną na 1 zatrudnionego gałęzie będące podporą rozwoju innych gałęzi przemysłu, te które dostarczają środków produkcji gałęzie o potencjalnych rezerwach przyszłego rozwoju, mogące dynamicznie rozwijać się w przyszłości gałęzie wymagające osłony gałęzie przemysłu o wysokiej technologii Instrumenty polityki przemysłowej – ulgi podatkowe, subwencje, kredyty, pożyczki, gwarancje, przyspieszona amortyzacja, cła, kontyngenty, standaryzacja. Podstawowe typy oddziaływania: Oddziaływanie bodźcowe np. ulgi podatkowe, ulgi celne, dostęp do tanich kredytów, zakupy i sprzedaż od władz, transfer bezpośredni subsydia – bezpośrednio lub pośrednio oddziaływują na ceny; subsydiowanie może mieć charakter powszechny lub selektywny W ostatnich latach największe tempo wzrostu wykazała promocja innowacji technicznych, pomoc w polityce regionalnej i wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw. Oddziaływanie regulacyjne Właściwa regulacja w przemyśle powinna: pomagać w zmniejszeniu bezpośrednich kosztów produkcji obniżać bariery rozwoju przedsiębiorczości, liberalizować warunki zwalniania pracowników zmniejszać zniekształcenia systemu cen sprzyjać zmianom technologii