Wyszukiwarka:
Artykuły > Studia >

PODSTAWOWE DEFINICJE




PODSTAWOWE DEFINICJE ZARZĄDZANIE, w prakseologii działanie polegające na spowodowaniu funkcjonowania rzeczy, organizacji lub osób podległych zarządzającemu zgodnie z wytyczonym przez niego celem. Istotą funkcji z. jest formułowanie celu działania, pozyskiwanie i rozmieszczanie potrzebnych zasobów (ludzkich i rzeczowych), planowanie oraz kontrolowanie realizacji celów. [Źródło: Encyklopedia powszechna PWN 1978, tom 4, s.768] KIEROWANIE, to powodowanie, aby ktoś lub coś zachowywało się zgodnie z wolą kierującego. Polega ono na: działaniu zmierzającym do spowodowania działania swojego lub swojego i innych ludzi, zgodnie z potrzebami swoimi lub określonej instytucji; określaniu przez kierującego celu i sposobów jego osiągania, jak również na informacyjnym oddziaływaniu na siebie, jak i kierowanych. [Źródło: P Sienkiewicz, Inżynieria systemów, Wyd MON. 9983; J. Piaget, Strukturalizm, Wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1972, s. 31] STEROWANIE, oddziaływanie mające na celu zapewnienie pożądanego przebiegu (lub stanu) danego procesu. [Źródło: Encyklopedia powszechna PWN 1978, tom 4, s. 284] DOWODZENIE, jest szczególnym rodzajem kierowania ze względu na strukturę organizacyjną sił zbrojnych i specyfikę realizowanych przez nie zadań, zwłaszcza w warunkach działań wojennych. [Leksykon wiedzy wojskowej. Wyd. MON, Warszawa 1979, s. 90] ROZKAZYWANIE, w pol. prawie woj. – polecenie określonego działania lub zaniechania działania wydane służbowo żołnierzowi prze przełożonego; [Encyklopedia powszechna PWN. 1978, tom 4, s. 68] MARKETING, zarządzanie przedsiębiorstwem, organizacją w oparciu o prawa wolnego rynku. DEFINICJE UZUPEŁNIAJĄCE CEL,– pożądany stan rzeczy. Cele realizuje się poprzez zadania, stosując wybrane sposoby działania. FAKT RZECZYWISTOŚCI, pojedyncze zdarzenie lub stan rzeczy zlokalizowany w czasie i przestrzeni. DZIAŁAĆ - to tyle, co zmieniać rzeczywistość w sposób mniej lub bardziej świadomy; - to zmierzać do określonego celu w danych warunkach przy pomocy właściwych środków po to, by dojść od warunków istniejących do warunków odpowiadających przyjętemu celowi; [T. Kotarbiński, Traktat o dobrej robocie. Ossolineum, Wrocław 1969, s. 26] PRAKSEOLOGIA, ogólna teoria sprawnego (tj. racjonalnego i skutecznego) działania, dziedzina badań nauk. dotycząca metod wszelkiego celowego działania ludzi; [Encyklopedia powszechna PWN, 1978. tom 3, s. 681] PROCES, uporządkowany zbiór zdarzeń. SPOSÓB, wariant i kolejność użycia elementów dobranych z zasobu. STAN RZECZY, fakt, iż rzecz czy osoba R w okresie od momentu T do momentu T1 nieprzerwanie wykazywała własność W (istniała, pozostawała w pewnym stosunku do innych rzeczy, stale poruszała się ... itd.). [Z. Ziembiński. Logika praktyczna. PWN 1990, s. 53] ZASOBY, układ środków i ich wartości; czynności i czas ich realizacji (przez decydentów i funkcyjnych ich wspomagających). ZDARZENIE, fakt, iż rzecz czy osoba R w momencie T wykazywała własność W, a w innym momencie T1 tej własności nie wykazywała (albo odwrotnie). [Z. Ziembiński. Logika praktyczna. PWN 1990, s. 53] Kierowanie, to proces planowania, organizowania, przewodzenia i kontrolowania działalności członków organizacji oraz wykorzystania wszystkich innych jej zasobów dla osiągnięcia ustalonych celów. PLANOWANIE – wyznaczanie celów organizacji i sposobów ich osiągnięcia. 1. Wybór celów organizacji. 2. Określenie celów komórek organizacyjnych organizacji. 3. Ustalenie programów realizacji celów organizacji. ORGANIZOWANIE oznacza, że kierownicy koordynują ludzkie i materialne zasoby organizacji. 1. Zaprojektowanie struktury organizacyjnej 2. Wdrożenie struktury organizacyjnej, w tym: Zapewnienie obsady – dobór, rozmieszczenie i wyszkolenie wykwalifikowanego personelu do wykonania celów organizacji. PRZEWODZENIE polega na powodowaniu, by członkowie organizacji postępowali w sposób, który przyczyni się do osiągnięcia ustalonych celów. Funkcję tę można nazwać też: prowadzeniem, motywowaniem, inicjowaniem działania itp. KONTROLOWANIE oznacza, że kierownicy starają się zapewnić to, by organizacja zmierzała do swych celów. 1. Określanie mierników efektywności. 2. Pomiar bieżącej efektywności i porównanie jej z określonymi miernikami. 3. Podejmowanie działań korygujących (po stwierdzeniu efektywności nie odpowiadającej miernikom). ZASOBY, układ środków i ich wartości; czynności i czas ich realizacji (przez decydentów i funkcyjnych ich wspomagających). Przykład Rodzaj Zasoby organizacji ludzkie finansowe rzeczowe informacyjne Firma produkcyjna robotnicy, kierownicy zyski, inwestycje akcjonariuszy maszyny, materiały budynki biurowe prognozy sprzedaży, statystyka produkcji Szkoła wyższa kadra naukowo- dydaktyczna, personel pomocniczy czesne, dotacje rządowe budynki akademickie, komputery sprawozdania z badań, publikacje Miasto policjanci, pracownicy komunalni dochody z podatków, dotacje rządowe sprzęt MPO, budynki komunalne prognozy gospodarcze, statystyki przestępczości Sklep spożywczy sprzedawcy, księgowy zyski, inwestycje właściciela budynek, regały, towar listy cen, ogłoszenia konkurentów Uwaga: W przykładzie pominięto zasoby czasowe i intelektualne. • Podział kompetencji