Wyszukiwarka:
Artykuły > Epoka - Romantyzm >

Nowatorstwo poezji Norwida




Nowatorstwo i - dodajmy- orginalność tej poezji uderza w każdym z wierszy. Ta poezja jest inna , dziwna , chropowata - nawet na tle romantycznym. Mimo to, ma jakiś specyficzny urok, piękno słów, znaczenie każdego wersu, siłę metafory, Na czym polega ? Spródujmy zastawić kilka cech poezji Norwida: -Norwid bardzo dba o wartość słowa - nie ma w tej poezji słów zbędnych ,wielosłowia czyli licznych określników. Przeciwnie, jedno słowo nieraz niesie wiele znaczeń. -Metafora - mnogość skrótów myślowych. Norwid "zagęszcza" znaczenia, uwielbienia zwrotu dwu- i wieloznaczne, poszukuje przenośni jak najbardziej treściwych. -Neologizmy i własne znaczenia słów. Gdy nie wystarcza znaczeń i słów już istniejących , poeta tworzy nowe . Przypomnijmy słowo dokąd (zarazem dokąd i po co ?). Taki zabieg jest charakterystyczny dla poezji Norwida. -Teoria przemilczeń i nie dopowiedzeń . Poeta odkrył i wykorzystał fakt ,że przemilczenie , pusty wers, wielokropek- także mówią i mówią wiele. Stosuje "wymowne milczenie", sugestię, ukrywane zdania. Przykładem może być liryk "Jak...". -Poezja bogata w liczne scenki , udramatyzowane sytuacje, które poeta relacjonuje i które staja się przedmiotem dyskusji. -Wymowa rzeczy zwykłych, powszednich, waga szczegółu jest ważną cechą poezji Norwida. Kropelka, kwiat, guzik, łza - nabierają mocy , swoją wielkością stwarzają bogatą jedność świata otaczającego człowieka. - Norwid stosuje często: ironię , parabolę, aluzję, kontrast - techniki te oddają prawidła rządzące ludźmi, stosunki panujące w świecie ludzkim. -Norwid unika tematów czysto patriotycznych. Zawartość jego poezji jest ogólnoludzka i ponadczasowa. W centrum filozoficznych rozważań znajduje się człowiek i rzeczywistość, która go otacza. Poezja jest zbiorem poszukiwań moralnych, walką ze złem, adresatem jej zaś człowiek aktywny, rozumujący. Zauważmy, że w romantycznym tle "ponadnarodowość" poezji jest także orginalmym rysem.