Wyszukiwarka:

Wszędzie ------------------ Artykuły Newsy Informacje Linki Pliki

Lasy w ochronie przyrody i krajobrazu Lasy i ich elementy stanowią najcenniejszy i najliczniej reprezentowany składnik wszystkich form ochrony przyrody i krajobrazu (rys. 19). Najwyższą formą ochrony przyrody są parki narodowe, które - w liczbie 22 - zajmują (wg GUS - stan w dniu 1.01.1997 r.) powierzchnię 305,4 tys. ha, w tym 189,0 tys. (61,8%) stanowią lasy (tab. 10). Według danych GUS rezerwaty przyrody, w liczbie 1204, obejmują powierzchnię 130,4 tys. ha, w tym 45,2 tys. powierzchni leśnej. Decyzją władz wojewódzkich powołano 109 parków krajobrazowych o łącznej powierzchni 2187,7 tys. ha, w tym 1160,2 tys. (53,0%) stanowi powierzchnia leśna; w strefach ochronnych znalazło się 1446,5 tys. ha, w tym 411,5 tys. ha powierzchni leśnej (28,4%). Do obszarów chronionego krajobrazu zaliczono 369 obiektów przyrodniczych o łącznej powierzchni 6665,4 ha, w tym 2860,2 tys. (42,9%) powierzchni leśnej według stanu na dzień 31.12.1996 r. � GUS. Łączna powierzchnia objęta różnymi formami ochrony przyrody i krajobrazu zwiększyła się w latach 1980-97 z 3,4% do 29,4% powierzchni geograficznej kraju i wynosi 9183,2 tys. ha ( GUS � Leśnictwo 1997). Prawie połowę (45,8%) powierzchni wszystkich form ochrony przyrody i krajobrazu (bez stref ochronnych) stanowią lasy. Wielkości te nie uwzględniają lasów uznanych za ochronne ze względu na pełnione funkcje, które zajmują 3349,4 tys. ha (48,8% ogólnej powierzchni Lasów Państwowych i 38,2% ogólnej powierzchni lasów w Polsce). Gospodarka leśna w lasach zaliczonych do obszarów objętych ochroną przyrody i krajobrazu podlega ograniczeniom wynikającym ze statusu tych obszarów. Uwzględniając jednocześnie ograniczenia wynikające z zakwalifikowania około 20% lasów do stref zagrożeń przemysłowych, można powiedzieć, że jedynie na powierzchni 30% lasów (rys. 20) nie występują zewnętrzne dla leśnictwa uwarunkowania realizacji gospodarczych funkcji lasu. Należy również uwzględnić, że wszystkie formy zagospodarowania i ochrony lasów mające na celu zapewnienie ich trwałości i biologicznej odporności, służą jednocześnie zachowaniu zasobów genowych i różnorodności biologicznej, czyli nadrzędnym celom ochrony przyrody. Zgodnie z nową polityką leśną sukcesywnie wprowadza się w Lasach Państwowych zasadę sporządzania i realizacji programów ochrony przyrody w nadleśnictwach. Szczególną uwagę zwraca się na zachowanie naturalnych i ekologicznie ważnych ekosystemów leśnych, a także na ochronę przyrodniczo cennych gatunków roślin i zwierząt. Wyrazem tego jest m.in. uznawanie za lasy ochronne wybranych drzewostanów nasiennych i ostoi zwierząt.