Wyszukiwarka:
Artykuły > Wypracowania >

Kordian - bohater romantyczny, "Kordian" Słowackiego - dramat romantyczny.




Kordian jest przykładem bohatera romantycznego, początkowo jest wrażliwy, uczuciowy, często rozmarzony. Nie potrafi odnaleźć się w otaczającym go świecie. Uczucie zawiedzionej miłości oraz brak umiejętności znalezienia celu w życiu powodują prawdziwe zagubienie młodziutkiego Kordiana, nie potrafiącego opanować swych rozbieganych myśli i marzeń, cierpiącego na chorobę wieku, charakteryzującą się poczuciem bezsensu życia, bezcelowości wszelkich aktywnych działań, poczuciem nudy i pustki. Nieszczęśliwa miłość do Laury kończy się próbą samobójstwa.Podróże Kordiana po Europie to czas dojrzewania duchowego głównego bohatera, konfrontacji młodzieńczych ideałów z rzeczywistością. Na dojrzewanie to składają się kolejne rozczarowania. W Anglii przekonuje się o wszechwładzy pieniądza, dzięki któremu można sobie kupić władzę, szlachectwo, uznanie, lecz nie szacunek ludzi. We Włoszech przekonuje się o tym, że prawdziwa miłość nie istnieje. Wioletta gotowa jest sprzedać swoje uczucie za złoto. Kordian demaskuje ją opowiadając zmyśloną historyjkę o swoim bankructwie i złotych podkowach konia. W Rzymie podczas audiencji u papieża bohater przekonuje się, że los Polaków jest Ojcu Świętemu całkowicie obojętny, że w świecie wielkiej polityki chrześcijańskiej papież stanie po stronie silniejszego, potępi powstanie listopadowe i każe katolickim Polakom czcić prawosławnego cara. W czasie monologu na szczycie Mont Blanc w bohaterze dokona się ostateczna przemiana i odkrycie przez Kordiana celu życia. Od tej pory będzie walczył o wolność i niepodległość choćby za cenę własnego życia. Hasło "Polska Winkelriedem narodów" stanowi nawiązanie do legendarnego bohatera. Kordian jest jednak w swych działaniach osamotniony. W ostatecznym rozrachunku ponosi klęskę: najpierw w momencie gdy przegrywa starcie z konserwatywnym Prezesem, później kiedy okazuje się, że dokonanie zamachu, którego się podjął, przekraczał jego możliwości psychiczne i moralne. Jest to więc jednostka niedojrzała politycznie, ale jednocześnie piękna i czysta moralnie.
Cechy dramatu: - załamanie zasady trzech jedności;-postacie fantastyczne;-sceny nierównej długości;-akcja luźna;-kompozycja otwarta;-nie ma jasnego zakończenia;-luki w czasie;-różnorodność rodzajów i gatunków;-nie we wszystkich scenach występuje główny bohater;-sceny zbiorowe (dziedzictwo Szekspira);-bohaterowie - autentyczne osoby;-różnorodność stylistyczna;-muzyczność;-zasada kontrastu;-przeżycia wewnętrzne bohaterów ukazane są za pomocą snów, proroctw;-niesceniczność dramatu;-ludowość;-wiara w istnienie upiorów i różnych zjawisk nadprzyrodzonych dziejących się na Ziemi;-wprowadzenie do akcji osoby obłąkanej;-nieszczęśliwa miłość.