Jaskinia Smocza Jama Położenie: Kraków, Wawel Długość jaskini: 230 m Plan Smoczej Jamy Wysokość otworu: 205,5 m npm. Ekspozycja otworu: S. Stopień trudności. Jaskinia o rozwinięciu poziomym, główny ciąg korytarzy jest oświetlony i przystowowany do ruchu turystycznego. Przejście bocznego odgałęzienia, prowadzącego ze środkowej komory - bardzo uciążliwe (liczne progi o wysokości 2-4 m, zaciski, jeziorka), utrudnione dodatkowo przez grubą warstwę osadów. Szczegółowa lokalizacja. Otwór znajduje się w podnóżu Wzgórza Wawelskiego, od strony Wisły. Sprowadzają do niego szerokie schody; nie opodal nich znajduje się stylizowana rzeźba smoka. Opis jaskini. Smocza Jama rozpoczyna się szerokim korytarzem, zamkniętym ceglaną ścianą z neogotyckimi kamiennymi drzwiami. Główny ciąg jaskini tworzą trzy komory, leżące kolejno za sobą, przedzielone przewężeniami. Komora południowa, położona zaraz za otworem, posiada obmurowany komin prowadzący do powierzchni wzgórza, a strop jej wspierają potężne, murowane filary. Odchodzi z niej ku południowi ciasny korytarzyk, zakończony niewielką skałą. Kolejna komora jest największa. Długość jej wynosi 25m, a wysokość najwyższej części sali dochodzi do 10m. Wśród wielkich bloków dno komory opada w dół. We wschodniej ścianie komory znajduje się początek sztucznie przebitego tunelu, doprowadzającego do bocznego ciągu o długości korytarzy przekraczającej 140m. Ostatnia komora posiada niewielkie odgałęzienia w formie kominków. Z północnego końca tej sali kręte schody wyprowadzają na powierzchnię wzgórza. Historia poznania. Smocza Jama jest najbardziej znaną jaskinią Polski. Popularność swą zawdzięcza położeniu i legendzie, która umiejscowiła tu straszliwego smoka. Już w XIII wieku Wincenty Kadłubek na kartach swej kroniki notuje, że w czeluściach pewnej skały mieszka okrutny potwór. Długosz rozwija obszerniej legendę, a Bielski (1551 r.) bez cienia wątpliwości podaje rok 700 jako datę zgładzenia smoka. W późniejszym wydaniu "Kroniki Świata" Bielskiego pojawia się po raz pierwszy nazwa "Smocza Jama". Naukowe zainteresowanie Smoczą Jamą datuje się od roku 1874, kiedy to A. Alth rozpoczął badania geologiczno- archeologiczne. W roku 1966 rozpoczęto kompleksowe badania jaskini i najbliższego otoczenia. Prace, prowadzone przez zespół pracowników naukowych AGH, miały na celu wszechstronne badania górotworu. Ich wyniki stanowić miały podstawę do trwałego zabezpieczenia zagrożonej zniszczeniem jaskini. Linki do innych stron o Smoczej Jamie: http://bg.univ.gda.pl/~dbart/jura/smocza.htm http://kinga.cyfronet.krakow.pl/wawel/smocza.htm Bibliografia: M. Szelerewicz, A. Górny: Jaskinie Wyżyny Krakowsko - Wieluńskiej
Najczęściej czytane
Adam Mickiewicz "Dziady część III"
Mit grecki - pojęcie i podział
Biblia
Literatura parenetyczna; ideał rycerza i władcy, ascety - świętego, oraz kochanka
Quo Vadis
"Treny" J. Kochanowskiego
Topos śmierci w kulturze i sztuce średniowiecza
Adam Mickiewicz „Dziady” cz. II, IV, I
Henryk Sienkiewicz „Potop”
„Pan Tadeusz” czyli Ostatni zajazd na Litwie...
Molier "Świętoszek" - charakterystyka Tartuffe'a
Barok - literackie i ideowe wyznanie epoki
Filozofia starożytnej Grecji i Rzymu
Barok - charakterystyka epoki.
Filozofowie greccy.
Wybrane mity greckie, ich sens oraz ponadczasowy charakter
Wizja Boga, świata i człowieka...
"Świętoszek” Molier’a – charakterystyka postaci
Porównaj dwie wybrane relacje literackie z życia w obozach
Stanisław Wyspiański “Wesele”