Historyczne przemiany lasów Beskidu Śląskiego W początkowym etapie przekształcanie większości lasów karpackich, w tym także i Beskidu Śląskiego, odbywało się głównie poprzez niekontrolowany wyręb pierwotnego drzewostanu i w późniejszym okresie zastępowanie go hodowlaną monokulturą świerka. Grafika aktywna - zdjecieWyrąb lasów, związany początkowo z przygotowywaniem terenu pod działalność rolniczą i osadnictwo rozpoczął się na omawianym obszarze już w XIII wieku (Fabijanowski, Rutkowski 1974). Obszarowo związany on był z bezpośrednim sąsiedztwem den dolin dopływów Wisły, którą osadnictwo posuwało się w głąb masywu górskiego (Górka 1995). W skali pionowej dotykał więc głównie obszary do wysokości dolnych partii regla dolnego. Wyraźne nasilenie się wylesień w Karpatach w XVI wieku związane jest z napływem ludności wołoskiej, trudniącej się głównie pasterstwem (Górka 1995). Proces regulowania stosunków własnościowych na omawianym obszarze, zapoczątkowany w drugiej połowie XVIII wieku, wpłynął wyraźnie na zahamowanie wylesiania stoków Beskidu Śląskiego (Fabijanowski, Rutkowski 1974). Jednakże późniejsza gospodarka leśna, związana często z wprowadzaniem monokultury szybko rosnącego świerka (Capecki 1986), doprowadziła do powstania drzewostanów o zwiększonej podatności na czynniki degradujące. Na przełomie wieków XIX i XX zaobserwowano pierwsze skutki tego typu przemian, kiedy to naturalne czynniki atmosferyczne (wiatr, okiść) poczyniły znaczne szkody w tak osłabionych drzewostanach (Kulig 1964, Capecki 1986). Jednakże wraz z coraz dynamiczniej rozwijającymi się różnymi gałęziami przemysłu powstało o wiele większe zagrożenie. Chodzi tu o wspominane wcześniej zanieczyszczenia powietrza, które przez swoją zdolność do przemieszczania się na duże odległości mogą negatywnie oddziaływać na znacznie większy obszar, niż to miało miejsce w przypadku mechanicznej ingerencji człowieka w kompleksie leśnym. Ich wyraźny wpływ zaznacza się zwłasza od drugiej połowy XX wieku, co zostanie szerzej opisane poniżej.
Najczęściej czytane
Adam Mickiewicz "Dziady część III"
Mit grecki - pojęcie i podział
Biblia
Literatura parenetyczna; ideał rycerza i władcy, ascety - świętego, oraz kochanka
Quo Vadis
Adam Mickiewicz „Dziady” cz. II, IV, I
Topos śmierci w kulturze i sztuce średniowiecza
"Treny" J. Kochanowskiego
Henryk Sienkiewicz „Potop”
„Pan Tadeusz” czyli Ostatni zajazd na Litwie...
Molier "Świętoszek" - charakterystyka Tartuffe'a
Filozofia starożytnej Grecji i Rzymu
Barok - literackie i ideowe wyznanie epoki
Barok - charakterystyka epoki.
Filozofowie greccy.
Wybrane mity greckie, ich sens oraz ponadczasowy charakter
Wizja Boga, świata i człowieka...
"Świętoszek” Molier’a – charakterystyka postaci
Stanisław Wyspiański “Wesele”
Porównaj dwie wybrane relacje literackie z życia w obozach