Wyszukiwarka:
Artykuły > Studia >

Główne narzędzia zagranicznej polityki ekonomicznej




Główne narzędzia zagranicznej polityki ekonomicznej Zagraniczna polityka handlowa aby móc prawidłowo funkcjonować „wypracowała” odpowiednie narzędzia. Przez pojęcie narzędzi zagranicznej polityki handlowej rozumie się elementy mechanizmu ekonomicznego funkcjonującego w danym kraju, wykorzystywane przez państwo do oddziaływania na podmioty gospodarcze pod kątem osiągnięcia celów tej polityki. Narzędzia te możemy podzielić na dwa rodzaje: 1. Służące państwu do oddziaływania na wszystkie podmioty gospodarcze w danym kraju; 2. Służące państwu do oddziaływania wyłącznie na podmioty uczestniczące bezpośrednio w stosunkach gospodarczych z zagranicą. Do pierwszej grupy możemy zaliczyć kurs walutowy, stopę %, budżet państwa, podatki i politykę fiskalną, pieniądz, ceny itp. Druga grupa obejmuje cła, ograniczenia parataryfowe i pozataryfowe. Narzędzia ogólnej polityki ekonomicznej i zagranicznej polityki ekonomicznej pozostają w ścisłym związku; zmiana jednych wpływa na pozostałe. Wynika to z faktu, iż zagraniczna polityka ekonomiczna jest częścią polityki ekonomicznej państwa. Zmiany ogólnej polityki ekonomicznej, jej celów, środków i narzędzi wywierają wpływ na zagraniczną politykę ekonomiczną i odwrotnie. Przekształcenia w zagranicznej polityce ekonomicznej oddziałują na ogólną politykę ekonomiczną.