Deklaracja Narodów Zjednoczonych, Waszyngton 1 I 1942 r. Wspólna deklaracja wydana przez Stany Zjednoczone Ameryki, Królestwo Zjednoczone Wielkiej Brytanii i Półn. Irlandii, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Chiny, Austrię, Belgię, Kanadę, Kostarykę, Kubę, Czechosłowację, Republikę Dominikańską, Salwador, Grecję, Gwatemalę, Haiti, Honduras, Indie, Luksemburg, Holandię, Nową Zelandię, Norwegię, Panamę, Polskę, Afrykę Południową, Jugosławię. Rządy podpisane na niniejszym, przyłączywszy się do wspólnego programu celów i zasad, zawartych w łącznej deklaracji prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki i premiera Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii, pod datą 14 sierpnia 1941, znanej pod nazwą Karty Atlantyckiej; w przekonaniu, że zupełne zwycięstwo nad ich wrogami jest rzeczą zasadniczą dla obrony życia, wolności, niepodległości i swobody religijnej i dla zachowania praw człowieka i sprawiedliwości w ich własnych jak również i w innych krajach oraz, że są one obecnie uwikłane we wspólną walkę przeciwko siłom dzikim i brutalnym, które dążą do ujarzmienia świata, oświadczają: 1. Każdy rząd zobowiązuje się do użycia pełni swych zasobów wojskowych i gospodarczych przeciwko tym uczestnikom paktu trójstronnego i ich wspólnikom, z którymi rząd ten pozostaje na stopie wojennej. 2. Każdy rząd zobowiązuje się współdziałać z rządami podpisanymi na niniejszej Deklaracji i nie zawierać z wrogiem odrębnego zawieszenia broni lub pokoju. Do powyższej Deklaracji mogą dołączyć się inne narody, które już udzielają albo mogłyby w przyszłości udzielić pomocy istotnej i przyczynić się do zwycięstwa w walce z hitleryzmem. Deklarację niniejszą podpisały wyżej wymienione państwa. Meksyk przystąpił do niej w chwili wzięcia udziału w wojnie. Filipiny i Abisynia przystąpiły do Deklaracji w październiku 1942 r. Francuskie Komitety Narodowe, choć nie ukonstytuowały się jako rząd, są utożsamiane z Narodami Zjednoczonymi. Brazylia, Iran i Irak również przyłączyły się do Narodów Zjednoczonych.
Najczęściej czytane
Adam Mickiewicz "Dziady część III"
Mit grecki - pojęcie i podział
Biblia
Literatura parenetyczna; ideał rycerza i władcy, ascety - świętego, oraz kochanka
Quo Vadis
"Treny" J. Kochanowskiego
Topos śmierci w kulturze i sztuce średniowiecza
Adam Mickiewicz „Dziady” cz. II, IV, I
Henryk Sienkiewicz „Potop”
„Pan Tadeusz” czyli Ostatni zajazd na Litwie...
Molier "Świętoszek" - charakterystyka Tartuffe'a
Barok - literackie i ideowe wyznanie epoki
Filozofia starożytnej Grecji i Rzymu
Barok - charakterystyka epoki.
Filozofowie greccy.
Wybrane mity greckie, ich sens oraz ponadczasowy charakter
Wizja Boga, świata i człowieka...
"Świętoszek” Molier’a – charakterystyka postaci
Porównaj dwie wybrane relacje literackie z życia w obozach
Stanisław Wyspiański “Wesele”